Advies: Luister niet naar de adviezen!

no changeH. is nu negen maanden oud, en net zo lang uit mijn buik als ze erin heeft gezeten. Ik mag mezelf dus inmiddels wel een heuse mama-expert noemen. Hoog tijd om enkele handige adviezen ongevraagd te delen:

Als je vragen hebt over je baby, kun je altijd terecht bij het consultatiebureau. Luister niet naar de oelewappers van het consultatiebureau. Geef je baby vóór ze zes maanden is, géén vast voedsel. Kijk naar je kind, als ze er met vijf maanden aan toe is, begin dan met vast voedsel. Voer je baby stuk gepureerd voedsel met een lepel, maar laat je kind zélf grote stukken eten. Geef geen zuivelproducten aan je kind voordat ze één jaar is, maar houd het bij een bekertje yoghurt. Zet je kind in de wipstoel. Leg je kind op een kleed en niet in een wipstoel. Zorg voor voldoende speeltjes, maar leg niet te veel speeltjes in de box. Ga op vakantie met je baby, maar blijf thuis. Baby merkt er toch niks van. Maar reizen is een mooie ervaring voor later. Je baby naar de kinderopvang brengen is zielig, en daar wordt ze constant ziek. Breng je kind naar de kinderopvang, dat is goed voor de ontwikkeling. Je moet niet met je baby gaan rondlopen in de hoop dat ze in slaap valt. Inbakeren werkt. Inbakeren werkt niet. Ab-so-luut nóóit je baby in slaap laten vallen tijdens het voeden. Dan krijg je borstontsteking. Maak je baby niet wakker als ze aan de borst in slaap valt. Leg je baby zo snel mogelijk in een bedje in de eigen kamer, bij jou op de slaapkamer, in jouw bed. Slapen met je kindje is levensgevaarlijk, dus nooit doen. Samen met je baby slapen versterkt de onderlinge band. Doen dus! Je baby hoort met drie maanden echt wel door te slapen. Als je baby met vier maanden nog niet doorslaapt, is er echt niks aan de hand. Houd overdag de gordijnen open, zo leert je baby snel het verschil tussen dag en nacht. Maar houd de gordijnen overdag dicht, dan zal je baby sneller in slaap vallen door het ontbreken van prikkels. Wees stil in huis als je baby slaapt, dus zet geen radio of tv aan. Je moet gewoon blijven stofzuigen en de wasmachine laten draaien als je baby slaapt, anders wordt ze van elk geluidje wakker. Houd de kamer warm, maar niet te warm. Baker je baby strak in, maar niet te strak. Leg je baby op haar rug, anders zal ze stikken. Leg je baby in elk geval niet op haar rug, anders krijgt ze een plat achterhoofd. Geef je baby een fopspeen, anders zal ze nooit troost kunnen vinden, maar ze zal nooit meer aan de borst willen drinken. Geef dus liever geen fopspeen. Geef borstvoeding! Borstvoeding geven staat gelijk aan het niet hebben van een leven. Geef nooit een flesje kunstvoeding als je borstvoeding geeft, want dan wil ze nooit meer aan de borst. Maar geef soms een flesje kunstvoeding als je borstvoeding geeft, dan zal ze beter doorslapen. Het helpt echt niet, maar doe wat rijstebloem door de melk. Je baby slaapt in bed, niet in een wipstoeltje, de box of de auto. Als je baby moeilijk in slaap valt, kun je het beste even een autoritje maken, of haar in de box laten slapen. Houd je baby overdag wakker, dan slaapt ze ’s nachts beter. Hoe beter je kind overdag slaapt, hoe beter ze ’s nachts slaapt. Leg je baby wakker, maar slaperig in bed. Als je kind moe is, gewoon op bed leggen. Je baby na vijf uur ’s middags niet meer laten slapen. Laat je baby niet lang slapen, behalve als ze te veel geslapen heeft. Dan moet je haar wakker maken. Maak een slapende baby nooit wakker. Een kruik in bed houd je baby warm, maar ze kan verbranden of verdrinken. Kijk niet op de klok, maar breng je baby op vaste tijden naar bed. Leer je baby flexibel te zijn, anders kom je zelf nooit meer ergens. Volg je baby, dan komt alles goed. Als je je baby laat huilen, zal ze denken dat ze in de steek gelaten wordt en door een slang gewurgd zal worden. Laten huilen veroorzaakt hersenschade en bindingsproblemen. Je verwent je baby als je haar gaat troosten. Doe dat dus niet! Behalve als ze huilt, dan moet je haar troosten. Baby’s kunnen niet manipuleren. Baby’s ouder dan zes maanden kunnen manipuleren. Slaap als je baby slaapt. Je kunt het beste je baby ’s nachts laten huilen, anders zal ze nooit meer anders doen. Maar ga wel even kijken. Maar niet te snel. Als je je baby ’s nachts voedt, wordt ze dik. Maak je geen zorgen. Stress zorgt voor stress bij je baby en een gestreste baby zal niet slapen. Luister niet naar de adviezen. Volg gewoon je gevoel!

De illusie die Roze Wolk heet

DE ILLUSIE DIE ROZE WOLK HEETOp dag 4 na de geboorte schijnen ze spontaan te komen: kraamtranen. Overal onbedaarlijk om moeten huilen, zonder dat je precies weet waarom. Of eigenlijk weet je dat wel. “Hoe ga ik dit in vredesnaam doen, een kind opvoeden?! Kan ik nog terug?” Dat soort. Op dag 4 dus. Bij mij was het in nacht 2 al zover. En van dag 10 tot 15. En nu, na acht weken, zit ik nog steeds wel eens jankend op de bank.

En dat terwijl ik toch vooral moet genieten. Net als tijdens de zwangerschap, toen moest ik ook genieten. Want een baby is leuk. Een baby is lief. Als er een baby is, is iedereen blij, papa en mama voorop. Dat hoort zo. De befaamde roze wolk. Maar die wolk is niet altijd roze. Maar dat vertelt niemand je van tevoren. En ik ben er niet trots op, maar sinds mijn dochter na twee weken ineens transformeerde van een modelkind naar een krijsende machine, weet ik het soms even niet meer. Dan verdwijnt de roze wolk en komt een sombere stemming als een zware onweersbui over me heen.

Soms houdt mijn hoofd dan zomaar opeens op met helder denken. Dan voel ik me een ontaarde moeder, die haar eigen kind niet begrijpt, en heb ik geen enkel idee wat ik moet doen. Er zijn dagen dat ik geen rust kan vinden, ook niet tijdens de spaarzame momenten dat mijn dochter wél slaapt, en ik slechts apathisch voor me uit kan staren. De negatieve gedachten (“mijn dochter is ernstig ziek, ze houdt nooit meer op met huilen, de moeder-dochterband is nu al verpest…”) bedekken dan langzaam al het andere, tot er niets anders meer over is dan diepe somberheid.

Ik ben niet postnataal depressief, maar soms word ik wel overvallen door een hevige vorm van baby blues. De eerste weken met mijn kind zijn immers niet verlopen zoals ik had gehoopt. Niet willen slapen. Huilen. Ziekenhuis. Echo. Inbakeren. Overstrekken. Nog meer huilen. Osteopaat. Oververmoeid. Wat doe ik verkeerd? Dóe ik iets verkeerd? Komt het door de zware bevalling? Consultatiebureau. Weer op Google zoeken, hopend dat hét antwoord er nu wél te vinden is.

Er is niets in de wereld waar mensen het meer over oneens zijn dan over de opvoeding van baby’s. Moet ik haar nu laten huilen, of oppakken en troosten? Een stukje gaan wandelen? Rust en regelmaat? Of juist niet? Tummytub of douche? Voeden of niet voeden? Een speen of geen speen? Gék word ik er soms van! En alle goedbedoelde adviezen ten spijt, ik voel me er alleen maar onzekerder door.

Ik heb nul ervaring met dit hele gedoe. Ik kan inmiddels nog net een luier verschonen en een badje op temperatuur krijgen. Het aantrekken van een rompertje is nog steeds een hopeloos geklungel. Na verloop van tijd herken je vanzelf de huiltjes van je baby. Zeggen ze. Maar ik heb vaak geen idee of ze last heeft van haar darmpjes, honger heeft of gewoon moe is; mijn dochter klinkt nog steeds als een balkende ezel, of een mekkerende geit die naar de slachtbank wordt geleid, verbolgen door al het onrecht dat haar wordt aangedaan. De vraag waarom mijn baby huilt is verworden tot een Grote Levensvraag. Je hebt zo je vermoedens, maar bewijzen kun je het niet.

Mijn baby is het meest ingewikkelde apparaat dat ik ooit in handen heb gehad. En er zit geen gebruiksaanwijzing bij. Ik mag het allemaal zelf uitzoeken. Ik doe daarom maar wat. Net als alle andere moeders. En als ze dan uit het niets een prachtige glimlach tevoorschijn tovert, is alles even vergeten. Maar zij die zeggen dat het leven met een pasgeboren baby altijd fantastisch en leuk is, moeten hun zegeningen tellen. En zij die roepen dat ze het allemaal wel weten, liegen. Of zijn gewoon vet irritant!